گفتمان ظهور

شیهه ی اسب ظهور

صداي و لوله از شرق دور مي آيد

زشهر شب زده بوي شعور مي آيد

زمصر وتونس وليبي و يمن و بحرين

صداي شيهه ی اسب ظهور مي آيد 

محبس بیداد 

                  بي تو اين جا همه درحبس ابد، تبعيد اند

                                              سالها هجري و شمسي همه بي خورشيدند

                  تو بيايي همه روز و شب و این ثانيه ها

                                            از همين روز، همين لحظه، همين دم عيدند

                        تو مى‏آيى اى نزديك ‏ترین پناه

مى‏خواهم از دورى‏ها و بيگانگى‏ها بگويم. اى حضور امن و امان

مى‏خواهم از آشوب و بحران و فزونی حیله و ستم و بیداد بگويم

از عفونت سنگين گفته‏ها و زخم سياه نوشته‏ها ای نزدیک ترین پناه...

             انتظارماه مهدی(عج)

      دررهى ديدم مهى،حيران آن ماهم هنوز     

                               عمر رفت ومن مقيم آن سر راهم هنوز

     چون نسيم صبحگاهى برمن بى دل گذشت   

                             من نسيم وصل آن مه را هواخواهم هنوز

     مى‏ فزايد مهر او هر روز در خاطر مرا        

                          گرچه من كاهيده ‏ام از درد مى ‏كاهم هنوز

     من چو آه آتشينم خرمن جان سوخته           

                               مى ‏رود  تا اوج  گردون آتش آهم هنوز

     شوق آن ديدار، غافل كرده ازعالم مرا       

                             تو مپندارى كه من از خويش آگاهم هنوز

    انتظار ماه مهدى مى‏كشد عمرى امين‏        

                                رفت عمر و در اميد طلعت ماهم هنوز

                                                                       _{ترنم انتظار}

               تا خون نشود دل ها , دلدار نمی آید

                                  سلام ای آخرین طوفان              

موعودمن که چشم براهت نشسته ایم

  آواز می دهیم تو را با گلوی عشق ...

فلسفة غیبت

گرچه علل غیبت امام عصر(ع) به طوردقیق وکامل، برای ما مکشوف نمی باشد اما با این حال فلسفه و دلایل غیبت حضرت، از دو بعد عقلی و روائی، قابل بررسی است که درجای خود تفصیلا بحث شده است. آنچه در این خصوص مهم است تأمل در روایاتی است که از یرخی عوامل به عنوان فلسفه و حکمت هائی وقوع غیبت، یاد شده است در اینجا به برخی از این موارد اشاره می شود.

نواب خاص امام عصر(عج)

در اوائل نیمة دوم قرن سوم، جهان تشیع با پدیدة «غیبت» و نهان زیستی امام و پیشوای خود مواجه گردید. بدون شک این پدیده اگراز پشتوانة تاریخی و دلایل نفلی کافی برخور دار نمی بود، برای پیروان ائمه(ع) و معتقدان به جریان امامت، به عنوان یک بحران و سردرگمی جدی تلقی می شد اما این موضوع به دلیل سابقة تاریخی و پیش بینی های مکرر پیامبر(ص)و أئمه(ع)، ازنظر شیعیان مخصوصا آگاهان و نخبگان آنان، یک رخداد عجیب و دوراز انتظارنبود....

پیشینة تاریخی جریان غیبت

موضوع غيبت و پنهان زيستى، پديده‏اى بدیع و بی سابقه ای نيست كه براى اولين بار و تنها درباره آخرين حجت الهی، روى داده باشد بلكه این پدیده قبلا در میان اولیأ الهی سابقه داشته است. از روايات فراوان استفاده مى‏شود كه تعدادى از پيامبران بزرگ الهى، بخشى از زندگى خود را در پنهانى و غيبت بسربرده‏اند و اين امر به جهت حكمت و مصلحت خدايى بوده و نه يك خواسته شخصى و يا مصلحت خانوادگى...

                              فرق دارد

خدا دان باخدا خوان فرق دارد            که دانا تا به نادان فرق دارد

 موحد را به مشرک نیست نسبت    که انسان تا به انسان فرق دارد

مگو آلوده دامن هر کسی  را            که دامن تا به دامن فرق دارد

 مبر در خانه خود هرکسی را       که مهمان تا به مهمان فرق دارد

تو ای بلخی چرا آشفته حالی           که زندان تا به زندان فرق دارد

تو می آئی اى قامت بلند امامت‏

اى سايبان شوق! ما رنج‏هايى در دل داريم و زخم‏هايى بر سينه و زنجيرهايى بر خويش.

بگذار با تو بگوييم، كه ما زنجيرى خويشتن هستيم، خود را با دست خويش بسته‏ايم.

ما هنوز هم رهسپار پس كوچه‏هاى گنگ و بن‏بست‏هاى حكومت‏ها هستيم، حكومت‏هايى كه آغل‏ها را برايمان آذين بسته‏اند و ما را اغنام شان پنداشته از سرچشمه‏ى انسان شدن تبعيد كرده‏اند.

ما هرساله در روز تولد تو، جشن مى‏گيريم تا شايد در اين تولدِ مسرور بتوانيم زنجيرها را بگسليم و آغل‏ها را كه برايمان آذين هم بسته‏اند، فراموش كنيم و تو را حاكم بر گزینيم ای نجات آفرین امید واران.